Winkler Prins Online

Winkler Prins online vanaf nu in alle openbare bibliotheken


De Inkoopcommissie van de Vereniging van Openbare Bibliotheken/ Stichting Bibliotheek.nl heeft voor kalenderjaar 2011 een landelijke licentie afgesloten met Uitgeverij Unieboek
Het Spectrum voor Winkler Prins online. Hiermee kunnen alle openbare bibliotheken in Nederland hun bezoekers gratis toegang bieden tot de encyclopedieën van de Winkler Prins online: de Grote, Studie, en Junior.

Winkler Prins online is dé webbased encyclopedie voor het Nederlandse taalgebied: betrouwbaar, onafhankelijk, up‐to‐date, multimediaal en een gegarandeerd veilige omgeving voor kinderen. Als enige in zijn soort kent de Winkler Prins online drie versies, aangepast aan de leeftijd en het kennisniveau van de verschillende gebruikers.

De Junior Winkler Prins online is geschikt voor kinderen vanaf zes jaar en bevat korte teksten van een begrijpelijk taalniveau, veel afbeeldingen, video's en animaties en een eenvoudige zoektechnologie.

Bekijk de demo van Junior Winkler Prins

De Studie Winkler Prins online is ontwikkeld voor jongeren vanaf tien jaar. Het taalgebruik is helder, de artikelen zijn beperkt in lengte en de vormgeving is aantrekkelijk. Een interactieve atlas en een statistiekmodule maken het aanbod compleet.

Bekijk de demo van Studie Winkler Prins

Daarnaast is er de Grote Winkler Prins online: een volledige en prachtig vormgegeven online encyclopedie die geschikt is voor iedereen vanaf vijftien jaar. De ruim zestigduizend artikelen worden ondersteund door veel multimedia, een interactieve atlas en een statistiekmodule.

Bekijk de demo van Grote Winkler Prins

Zowel de bibliotheek als de Winkler Prins heeft het verschaffen van betrouwbare informatie hoog in het vaandel staan. Daarnaast past Winkler Prins binnen andere kerntaken van de bibliotheek, zoals een leven lang leren en mediawijsheid. Kinderen moeten tegenwoordig al op jonge leeftijd leren omgaan met internet. Met websites die vaak gemaakt zijn voor volwassenen. Maar wat is objectieve informatie en waar word je gestuurd? Met Winkler Prins online biedt de bibliotheek een betrouwbare, leuke en educatieve bron om zelfstandig in te browsen.

Op de hoogte blijven van nieuwtjes en ontwikkelingen? Meld je aan voor de nieuwsbrief.

De Inkoopcommissie van de VOB en Uitgeverij Unieboek Het Spectrum willen samen onderzoeken wat de mogelijkheden zijn om bibliotheekleden ook buiten de bibliotheek toegang te bieden tot de Winkler Prins online.

Let wel no. 1: We hebben de publiekspc's nog niet overal ingericht op dit nieuwe aanbod. Ook zijn er wat databanken verdwenen, zoals de Fictierom. De komende dagen/weken zal dit in elke vestiging aangepast worden op de schermen van de publiekspc's.

Let wel no.2: er is geen licentie voor de woordenboeken (Prisma). Maar we hadden/hebben in de aquabrowser via Uitgebreid zoeken wel toegang tot de Van Dale woordenboeken Online!

Bibliotheekbezoeken

Bibliotheek Schalkhaar
Een bezoek aan twee mooie bibliotheken levert een aantal mooie plaatjes op, maar belangrijker nog: het verhaal er achter. Waarom ziet het er zo uit en welke overwegingen en keuzes hebben tot dit resultaat geleid?  Jos, Karin en Annemieke, bedankt voor jullie bereidheid om dit verhaal met ons te delen.



Meer over de Bibliotheek Schalkhaar op het weblog van Marck Deckers

Bibliotheek Lettele





Een filmpje van de opening van Bibliotheek Lettele in 2007:

Bibliotheekbezoeken

Holten heeft een mooie bibliotheek in een prachtig Kulturhus:



Onder één dak vind je daar een aantal organisaties en instellingen en samen wordt daar iets prachtigs geboden aan de bevolking van Holten en omgeving in een sfeervolle en mooie omgeving. Meer informatie is te vinden op de website van het Kulturhus Holten.


Okkenbroek heeft een kleine bibliotheek in een dorpshuis:



Mensen kunnen zichzelf redden, gedurende de openingstijden van het dorpshuis. De kleine supermarkt in hetzelfde gebouw is de hele dag open, de bibliotheek idem dito. Enkele uurtjes in de week komt de bibliothecaris langs voor nieuwe boeken, opruimen en het oplossen van probleempjes. Maar tussendoor kan iedereen zich zelf redden en anders is de beheerder er ook nog.

Tussen boek en eboek

Tien jaar weblogs: tijd voor een boek. Frank Meeuwsen schreef er over en dat groeide uit, onder andere tot een boek: Bloghelden.
Dat boek is in papieren vorm verkrijgbaar, bijvoorbeeld via Managementboek. Je kunt dan een exemplaar inkijken en zien wat anderen er van vinden.
Inmiddels is er ook een electronische versie beschikbaar.

Er is daarnaast zelfs sprake van een volledig gratis tekstversie.
Ik vind het interessant hoe de auteur deze vorm motiveert: "Het is absurd dat het uitlenen van digitale boeken niet mogelijk is door het licentie-systeem van de grote partijen. Het uitlenen van boeken is ouder dan welke uitgever op de wereld en het moet blijven bestaan. Juist door het delen van kennis kunnen alle partijen beter worden. Licentie-overeenkomsten maken het alleen maar meer gedoe."

Hij schrijft ook dat het een experiment is. Want natuurlijk zal er ook aan dit boek verdiend moeten worden. Maar ik lees ook een prachtig pleidooi voor het delen van kennis en het zorgen voor lage drempels, zodat wie dat ook maar wil de beschikking heeft over relevante informatie. En je mag het bewerken en er verder mee doen wat je wilt, als je maar je bronnen vermeldt.

Dit zijn toch interessante gedachten over kennisdeling en een kenniseconomie. Bibliotheken vervullen traditioneel al heel lang en heel effectief een rol in het beschikbaar stellen van boeken en informatie. Die rol moeten we blijven zoeken en blijven vervullen. Als we in onze catalogus deze (gratis) tekstversie direct kunnen tonen (maar het veel mooier vormgegeven te betalen eboek ook kunnen aanbieden tegen goede voorwaarden - waar via leengeld de uitgever/auteur hun rechtmatige deel binnenkrijgen), wat zou dat een mooi perspectief zijn.
Maar er is nog iets wat we ons moeten realiseren. Waar er vroeger sprake was van een boek als afgeronde vorm (en je kampte hooguit met verschillende drukken), zijn er nu steeds meer vormen. En hoe digitaler de vorm, hoe meer die in ontwikkeling is en blijft (zie het weblog Bloghelden). Dat maakt het ook complexer om te bepalen welke vorm we aanbieden. Met andere woorden, de catalogus van de bibliotheek moet daar met de gewenste flexibiliteit op in kunnen spelen, maar anderzijds daar ook een zelfde soort helderheid in proberen te scheppen als met de drukken van een papieren boek, zodat gebruikers weten wat ze kunnen verwachten.
We leven in interessante tijden.

Wat verwacht ik van WISE?


In april 2011 gaan we werken met WISE. Tijd voor een wensenlijstje.

Maar eerst even een korte terugblik. We werken nu tien jaar met Bicat. Vergeleken met ALS was dat een enorme vooruitgang. Het systeem bleek veel flexibeler en kon beter aangepast te worden aan wensen uit de praktijk.

Maar, elk voordeel heeft zijn nadeel: daardoor was het ook minder gestandaardiseerd. Dat betekent dat er wel ingespeeld kon worden op individuele wensen van bibliotheken op specifieke onderdelen, maar dat onderlinge afstemming en vergelijking daardoor verder weg kwamen te liggen. Dat laatste werd versterkt door de steeds sterker gevoelde beperktheid van de rapportage-module.

Een nieuw systeem biedt zicht op nieuwe mogelijkheden. Die willen we in de bibliotheken graag in volle omvang van profiteren. Ik zou daarom graag zien dat onderstaande wensen gerealiseerd gaan worden.

Collectievorming
Ik wil graag een integraal sluitend systeem waarbij mediabestellingen, -leveringen, nota’s, boekingen en wat er verder allemaal rond ‘de gang van het boek’ te bedenken is op efficiënte en adequate wijze verwerkt worden. Dit zou in eerste instantie gerealiseerd kunnen worden voor de materialen die nieuw binnenkomen tot en met het moment dat ze in een bibliotheekcollectie opgenomen zijn. Maar het zou ook heel mooi zijn als dit doorgetrokken zou kunnen worden tot het moment van afschrijven/verkoop. Je krijgt in het laatste geval een hoop extra interessante informatie.

De collectioneur en de manager moeten elk gewenst moment over actuele en betrouwbare financiële en mediarapportages kunnen beschikken. De onderliggende bestel-, distributie- en financiële administratie moeten zodanig gekoppeld zijn dat dit geen problemen oplevert.

Het spreekt vanzelf dat hierbij stevig ingezet wordt op maximale ondersteuning vanuit het systeem, dus van de nu al bestaande Rationeel Collectie Module wil ik maximaal profiteren.

Rapportages
De net al genoemde Rationeel Collectie Module biedt een goede standaard rapportage. Ik heb al eerder geschreven over de mogelijkheden die dat in de praktijk biedt (zie daarvoor met name het artikel Collectiemanagement I), maar ik wil deze rapporten vaker en gemakkelijker uit kunnen draaien en presenteren.

We werken al een poos met maandrapportages. Ik zal daar een andere keer dieper op in gaan, voor nu volstaat dat we op een aantal gemakkelijk te genereren prestatiecijfers uit ons huidige systeem maandelijks monitoren wat er gebeurt.

Ik wil het werk dat hiervoor gedaan moet worden, tot een minimum beperken. Ik constateer daarbij nu al dat de behoefte aan dit soort informatie steeds groter en gedetailleerder wordt. Zo kan ik me voorstellen dat we week- en dagrapporten willen en dat we snel en gemakkelijk willen kunnen volgen wat er op een displaytafel gebeurt. Dat moet met een druk op de knop gerealiseerd kunnen worden.

Snelheid, betrouwbaarheid en inzichtelijkheid zijn de sleutelwoorden bij de gewenste rapportages. Differentiatie moet mogelijk zijn op velerlei gebied. Een voorbeeld: in Hardenberg staan drie Tristans, (soms) is het van belang te weten wat er op elk van die apparaten gebeurt.

Tegelijkertijd is er behoefte aan afstemming en afspraken om gegevens en rapporten op elkaar af te stemmen. Informatie ongehinderd van elkaar gebruiken en uitwisselen veronderstelt dat we afspraken en protocollen maken over bijvoorbeeld Bicatplaatsing.

Webfunctionaliteit
De ontwikkelingen op internet buitelen over elkaar heen en iedereen haast zich om daar op in te spelen. Ook als bibliotheek willen we daaraan meedoen:
o We willen onze klanten online laten inschrijven en de bijbehorende betaling direct af laten handelen
o Een handige, overzichtelijke catalogus die alle denkbare media ontsluit en op aanvraag snel en gemakkelijk beschikbaar stelt
o Alle financiële bibliotheekzaken moet die klant direct kunnen regelen.
o Voor digitale nieuwsbrieven moet de aanmelding en adreswijziging door klanten zelf gedaan kunnen worden. Achter de schermen moet dit geen of weinig werk met zich meebrengen

Voor dit soort zaken is een naadloze afstemming tussen CWise en website nodig, tussen My Discoveries en website, tussen diverse andere functionaliteiten en website. Een gebruikersvriendelijke en interactieve omgeving presenteren aan onze klanten, zonder bugs en haperingen, nu en in de toekomst.

Volgens mij hebben we de komende tijd genoeg te doen. Niet alleen een nieuw systeem (WISE) introduceren, maar ook goede afspraken maken en bibliotheekprocessen stroomlijnen. Alleen dan halen we er uit wat er in zit!

Indruk maken met cijfers

Goochelen met getallen van Hans van Maanen is een vermakelijk boek. Ik heb genoten van een aantal verhalen over hoe cijfers gebruikt en misbruikt worden en mensen op het verkeerde been kunnen zetten.

Hij geeft tips en adviezen om de autoriteit die aan cijfers en percentages toegekend wordt - denk aan wetenschappelijk of opinie-onderzoek - kritisch te bevragen, zodat je niet direct in de meest opzichtige statistische valkuilen trapt.
Soms hilarisch, soms ook met een belangrijke serieuze ondertoon: medici baseren hun behandeling vaak op statistische gegevens en als ze dan na verloop van tijd duidelijk de plank mis hebben geslagen, dan zijn er misschien intussen toch slachtoffers gevallen.

De meeste uitleg van de rekenkundige principes en statistische wetten is goed te volgen, maar soms werd het mij te machtig. Maar dat is geen bezwaar, de strekking van het boek is heel goed te volgen.

Ik kan het boek ook andersom gebruiken. Ik ben ook veel tips tegengekomen om resultaten mooier te laten lijken dan ze zijn, om bepaalde cijfers of percentages te gebruiken - of moet je dan zeggen: misbruiken? - om er zelf beter van te worden. 

Als je een bibliotheek drie weken sluit in verband met herinrichting en je gooit daarna de deuren open, dan leen je de eerste week allicht meer materialen uit. Dat is mooi, maar het zegt niet zo veel. En deze stijging toeschrijven aan de nieuwe inrichting (bijvoorbeeld op basis van het winkelconcept) lijkt niet erg relevant.

Maar je staat er van te kijken welke organisaties zich ook van dit soort trucs bedienen om toch maar zo goed mogelijk in het nieuws te komen.

Zelf hecht ik toch meer belang vond ik de adviezen om kritisch vragen te stellen bij de manier waarop cijfers en percentages gepresenteerd worden. Kijk naar de context, naar de omvang van de steekproef, vraag door, voor je iets of iemand gelooft. Want cijfers, ze maken toch indruk, ze pretenderen objectief te zijn. Als je met de juiste intenties en het volgens de regels van de kunst gebeurt, mogen we die autoriteit aan cijfers toe blijven kennen. Maar elke macht heeft kritische volgers nodig.

Vis!

In groepen hebben we ons in de bibliotheek beziggehouden met de Fish-filosofie. We keken naar de film Fish! en lieten ons daardoor inspireren bij het uitvoeren van de groepsopdrachten. Een leuke cursus, praktisch en bijzonder. Ik heb mensen zien opbloeien, er kwamen onverwachte dingen uit, het was iets heel moois om mee te maken.

En toen? Hoe nu verder?

Het boekje er maar eens bijgepakt:  Vis! : energie, passie en plezier / door Stephen C. Lundin, Harry Paul en John Christensen [voorw. van Ken Blanchard vert. uit het Engels]
Volgens de samenvatting in de catalogus is het een managementroman, waarbij middels een aansprekend verhaal duidelijk gemaakt wordt hoe we ons werk met meer plezier kunnen doen zodat er productiever en efficiënter gewerkt kan worden.

Het leest lekker weg en het staat stil bij de vraag hoe je ergens anders dan in een viskraam de filosofie kan ' overnemen'. Want de eerste weerlegging, dat je met boeken toch niet kunt gaan gooien, die hoor ik nog steeds. Als daar mee bedoeld wordt dat je de rest van die 'Amerikaanse verkooptechniek' dan ook niet over hoeft te nemen, heb je de grondboodschap van de film nog niet echt meegekregen, denk ik dan maar.

Op een directe manier kunnen we in het boekje meeleven met Mary Jane, die op een nieuwe afdeling komt te werken en daar tegen lamlendigheid en uitputtende energieloosheid aanloopt. Niemand vindt het daar leuk om te werken, er zijn mensen die deze afdeling de 'gifbelt' noemen. De leiding van het bedrijf wil dat er dingen gaan veranderen, dat wil Mary Jane ook, dat blijken de medewerkers ook wel te willen, maar hoe doe je dat? Waar begin je, hoe overtuig je collega's van je goede bedoelingen, hoe wordt het een echte verandering waar mensen meer plezier aan beleven dan tot dat moment aan toe?

Met andere woorden: een heel herkenbare uitdaging. Hoe krijg je in onze bibliotheken net zo'n sfeer als in de Pike Place Vismarkt in Seattle?

De punten waar je op moet letten in een notendop:

• Je houding kiezen
• Spelen
• Ze blij maken
• Erbij zijn

De eerste drie lijken me te doen. Terecht wordt in het boekje stilgestaan bij de eerste: als die niet landt, als niemand daar echt zijn gedrag op wil aanpassen, dan wordt het niets. Vanuit die basis kun je verder werken. Klopt helemaal.
Ik zal niet zeggen dat dit dan verder allemaal vanzelf gaat, maar nogmaals: het lijkt me wel te doen.

Maar 'erbij zijn', gaan we dat ook redden? Daar denk ik dat de grootste uitdaging ligt. We hebben heel verschillende klanten en dat laat zich in deze tijden van bezuinigingen extra voelen. De overheid wil bezuinigen en zoekt naar opties om dat ook in bibliotheken te doen. Onze klanten maken in deze tijden vaak wat extra gebruik van onze mooie voorziening. Hoe zijn we daarbij? En hoe verloopt dan het interne gesprek en kunnen we elkaar daarbij volgen? En als dat intern lastig wordt, hoe kunnen we dan blijven 'spelen' en 'ze blij maken'?
We hebben veel regeltjes. Die zitten voor een groot gedeelte in ons bicat-systeem, maar vaak hebben we daaromheen nog diverse (on)geschreven aanvullingen. Zo doen we dat hier en niet anders... En als er ergens nog geen regels voor zijn, hebben we een onvoldaan gevoel. We kunnen dan de klant misschien wel helpen, maar er zou toch een regel voor moeten komen. En dan kunnen we een volgende keer weer alle mogelijke moeite doen om ons de laatste regels rond een onderwerp te herinneren, in plaats van ons te richten op het contact met die klant.
Kunnen we die cultuur echt gaan veranderen, zou dat lukken?